Japon Müziği

Japonya’da müzik her zaman din, şiir, tiyatro ve dansla (no, kabuki, bunkaru) iç içe olmuştur. Çalgı müziği ikinci planda kalmıştır. Yalnızca Gagaku’da durum tersinedir. Kore ve Çin müziğinde Kore, Moğolistan, Tibet ve Çin Hindi etkileri sezilir. Sanat müziğinde Kore ve Çin sanat müziklerinde Hindistan Budalarının müziğinden etkilenmiştir. En çok saplı ve tekneli telli çalgılar, yan flütler ve vurmalılar kullanılır. Bunlardan 17. yüzyıla değin rağbet gören Biva, çok yaygın olan Şamisen, birçok türü olan okuryazarların çalgısı Koto; bir flüt olan Şakuhaçi. Birinci Dünya savaşı sonrasında dönemin bestecilerinin (Paris’te yetişmiş İkenuçi Tomociro ve Hirao Kişio Almanyaya da Avusturya da yetişmiş Otaka Hisatda, Yamada Kosaku ve Mitsuruki Şukiçi) bağımlı olduğu Fransızlar ve Almanların etkisiyle yeni biçimler ve çalgılar ortaya çıktı. İkinci dünya savaşından sonra besteciler Batı tekniklerini yalnızca geleneksel müziklerine uyduğu ölçüde kullandılar.

Geleneksel Japon Müziği
Birçok geleneksel Japon müzik türleri (Hogaku) bulunmaktadır. Bunların en önemlileri:
Gagaku: Çin ve Kore kökenli saray müziğidir. Bu en eski geleneksel Japon müzik türüdür.
Bivagaku: Bu biva adı verilen dört telli gitara benzeyen bir enstrümanla yapılan müzik türüdür.
Nogaku: Noh gösterileri sırasında icra edilen bir müzik türüdür. Genelde bir koro, Hayashi flütü, Tsuzuni davulu ve diğer enstrümanlarla icra edilir.
Sokyoku: Koto enstrümanıyla yapılan bir müzik türüdür. Daha sonra Shamisen ile eşlik edilir. Koto on üç telli kanuna benzer bir çalgıdır.
Shakuhachi: 55 cm uzunluğunda bir flüt ile yapılan müzik türüdür. Çalgının adı eski Japon uzunluk biriminden gelmektedir.
Shamisenongaku: Shamisen çalgısıyla yapılan müzik türüdür. Shamisen sadece üç telli olan gitara benzer bir çalgıdır, Kabuki ve Bonraku gösterileri genellikle Shamisen eşliğinde yapılır.
Minio: Japon folk şarkıları.

Geleneksel Japon Müzik Enstrümanları
· Biva
· Tuzumi
· Koto
· Shamisen
· Shakuhachi
· Taiko

Enka:
Enka ikinci dünya savaşı öncesi ve sonrasında Japonların en popüler müziği olmuştur. Günümüzde enka genelde yaşlılar arasında en sevilen müzik türüdür. Enka şarkıları genelde ümitsiz aşklar, nostalji vb konularla ile ilgili sözlerden oluşun hüzünlü şarkılardır, bu sebeple ülkemizdeki arabesk ile benzerlikleri olduğu söylenebilir.
Enka şarkıcıları, özellikle kadınlar, genelde geleneksel kıyafet olan kimono ile şarkılarını söylerler.
Ünlü Enka şarkıcıları:
· Koboyashi Sachiko
· Hikava Kiyoshi
· Tendo Yoshimi
· Tsuki Hiroshi

Taiko:
Geleneksel Japon savaş davullarına verilen isimdir. Savaşlarda askerlerin moralini yüksek tutmak ve aynı zamanda ordu safları arasındaki iletişimi sağlamak için kullanılırdı. Davulların günümüzdeki işlevi tümüyle sanatsaldır.
Taiko bestelerinde ana ritmi oluşturan motif göreceli olarak basit, zaman ölçüsü çoğunlukla düz karakterlidir. Geleneksel bestelerde her şey önceden kurgulanmıştır ve doğaçlamaya yer verilmez. Geleneksel haliyle Taiko yazılı bir notasyona sahip değildir. Besteler kulaktan kulağa “ Kuchishowa” m adı verilen sözlü notasyon geleneği ile öğretilir.

Japon resim sanatı

Ukiyo-e :
Edebi olarak bu sanatın ismi yüzen dünyanın resimleri, anlamına gelmektedir. Ukiyo-e’nin tarihsel arka planına baktığımızda, bu sanat üslubunun/okulunun Takugawa döneminde (1615-1868) Edo (Tokyo) ‘da ortaya çıktığı görülmektedir. Takugawa Shogunları eski başkent Kyoto’dan yeni başkent Edo ya taşınmışlar ve bu kenti döneminin en büyük şehri haline getirmişlerdir. Dolayısıyla da Ukiyo-e yi yaratan sanatçılar Tokugawa döneminin toplumsal yapısı içinde yetişmiş ve ürünlerini vermişlerdir ve o günlerden günümüze birçok hikâye resmedilmektedir. Önemli Kabuki aktörleri ve devrin ileri gelenleri resimlere konu olmuştur. Daha sonra doğa ve günlük yaşamda ressamların ana temaları haline gelmiştir. Bunların en güzel örneklerinden biri Hokusai’den Fuji dağının görünümüdür.
Ukiyo-e’ler daha çok kitapların içerisinde kullanılırdı, günümüzde kitaplardan bağımsız tek resim olarak da bulunmaktadırlar. Çıktıkları günden itibaren orta tabaka halk tarafından çabukça benimsenmiştir ve bir anda okuryazarlık seviyesinin üst düzeylere çıkmasına vesile olmuştur.
Ukiyo-e 19.yy’dan sonra batı sanatında önemli eserler veren Van Gogh, Monet, Degas ve Klimt gibi ressamlara da ilham kaynağı olmuştur.
18.yy da yeni tekniklerin keşfedilmesiyle sanatçılar renkli eserler vermeye başlamıştır. Ukiyo-e sanatının bilinen en önemli isimleri ise Utamaro, Hokusai, Hiroshige ve Sharaku dur.
Kitagawa Utamaru (1753-1806) resimlerinde daha çok güncel yaşam içerisinde yer alan insan portreleri ile meşhurdur. Bunun yanında içerisinde birçok Ukiyo-e canlandırma bulunan kitapları vardır.
Katsushika Hokusai (1760-1849) resimlerinde daha çok doğayı ön planda tutmuştur. Bilinen en önemli eserlerinden biri “Fuji dağının 36 görünümü” serisidir.
Ukiyo- e resim sanatı Japon kültürel kimliğine ait en önemli öğelerden biridir. Günümüzde halen birçok yeni sanatçı bu resimleri örnek alarak çalışmalarını sürdürmektedir.